Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012

Γεώργιος Μαΐστρος 1920 - 2000. Ο μοναδικός φωτογράφος των Μαστιχοχωρίων.

ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΚΑΛΑΜΩΤΟΥΣΟΙ

Τα masticnews έχουν ανοίξει μία στήλη με τίτλο "ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΚΑΛΑΜΩΤΟΥΣΟΙ" για όσους είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορία του χωριού μας. Η στήλη αποτελεί τον ελάχιστο φόρο τιμής προς αυτούς τους ανθρώπους που διακρίθηκαν για τις μεγάλες πολιτιστικές τους δραστηριότητες και που με τα έργα τους και την αγάπη τους κράτησαν ζωντανό το χωριό μας.
Νέα προσθήκη στην στήλη μας είναι ο Γεώργιος Μαΐστρος.
                                            .............................................................................


Γεννήθηκε στη Χίο το 1920 και ήταν ο τρίτος γίος της οικογένειας. Ο μεγάλος γιός, ο Κώστας φεύγει στην Αμερική και είναι εκείνος πού βοηθάει οικονομικά και στηρίζει την οικογένεια ,ώστε ο δεύτερος γίος , ο Γιάννης , ο γνωστός μας καθηγητής,να σπουδάσει Φιλόλογος. Ο Γιώργης τελειώνει το δημοτικό, και ασχολείται με τη γεωργία ,βοηθώντας τους γονείς του. Το 1935 ειναι μια χρονιά σταθμός για τον Γιώργη. Ο μεγάλος αδελφός έρχεται από την Αμερική και του φέρνει δώρο μιά φωτογραφική μηχανή ! Ο Κωστής ερασιτέχνης φωτογράφος και κινηματογραφιστής, σε κάθε ταξίδι του στην Ελλάδα, τραβά πλήθος φωτογραφιών, όπως και το γνωστό μας φίλμ του 1948, ώστε να του θυμίζουν την πατρίδα στη μακρινή Αμερική. Είναι όμως και ο πρώτος δάσκαλος του Γιώργη. Αυτός είναι η αιτία που ο αγρότης Γιώργης , θα εξελιχθεί στο μοναδικό φωτογράφο των μαστιχοχωρίων. Ξεκίνησε ερασιτεχνικά, αλλά στη νότια Χίο δεν υπάρχει άλλος φωτογράφος. Παρ’όλο που στη χώρα είχαν ανοίξει τα πρώτα φωτογραφεία του Σταύρου Παντελίδη και του Αναστάσιου Σκλαβούνου από το 1865, το επάγγελμα παρέμενε ζηλότυπα «κλειστό». ¨Ετσι τα πρώτα ερασιτεχνικά χρόνια του Γιώργη ήταν δύσκολα. Τραβούσε τα φίλμ, πρώτα με την Kodak μηχανή που του είχε χαρίσει ο αδελφός του και μετά με την Yascika 6χ6 και αναγκαζόταν να τα δίνει στο πασίγνωστο φωτογραφείο του Χαβιάρα, για εμφάνιση. «Κανείς δεν μου ‘δειχνε», έλεγε «όχι πώς να τραβώ, αυτό το ‘χα στο αίμα μου, αλλά την τεχνική, πώς να εμφανίζω».
Στου Χαβιάρα όμως, επιρεάσθηκε βαθειά ως προς τον «αισθητισμό» του, αλλά και ανακάλυψε, η κατάφερε να πάρει ορισμένα βασικά μυστικά και απαραίτητα εργαλεία για την τέχνη του.
Το 1956, θα αγοράσει την καλή του επαγγελματική μηχανή. Από τότε και μέχρι το 1970, η φωτογραφία θα γίνει το κύριο επάγγελμα του. Η οικογένεια του , παντρεύτηκε την Καλλιόπη Βιτέλλα το 1947 και απέκτησαν δυο γιους, τον αγαπητό μας Μιχάλη και τον αείμνηστο Φιλόδωρο, που τόσο πρόωρα έφυγε από την ζωή. Με σχεδόν μόνιμο συνοδό του τον πρωτότοκο γιό του Μιχάλη, πού στα 14 χρόνια του, φωτογράφιζε ήδη γάμους,  γύριζε τα Μαστιχοχώρια της Χίου  ως πλανόδιος, αλλά και ως προσωπικός τους φωτογράφος, να αποθανατίζει σημαντικά, αλλά και ασήμαντα γεγονότα της ζωής τους. Ο «Φώτης», όπως τον αποκαλούσαν θα φωτογραφίσει όλη τη Νότια Χίο. Παρελάσεις, αγιασμοί, εγκαίνια σχολείων, αλλά και γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες, πανηγύρια, αναμνηστικές φωτογραφίες και στιγμιότυπα απο το μάζεμα της μαστίχας, τις εκδρομές, τις παρέες κ.λ.π. θα είναι τα θέματά του. Στις αρχές του ’60, κάνει τη μεγαλύτερη μαζική φωτογράφιση. Βγάζει σε όλη τη Νότια Χίο, φωτογραφίες για την αστυνομική ταυτότητα. Μια Κυριακή στο Πυργί, καθώς οι Πυργούσοι έβγαιναν από την εκκλησία, θα φωτογραφίσει γύρω στα 350 άτομα. Το συγκλονιστικό αυτό αρχείο, είναι έτοιμη πηγή για μελέτες Ιστορικής Ανθρωπολογίας, όπως επισημαίνει το Δεκέμβριο του 2000, στο άρθρο της στην Καθημερινή, η Στέλλα Μανέ.
Ο Γεώργιος Μαΐστρος πέθανε το Φεβρουάριο του 2000, αλλά άφησε πίσω του έναν θησαυρό, του οποίου δεν είχε επίγνωση. Το φωτογραφικό του υλικό, όπως και το φίλμ του αδελφού του Κώστα, αποτελούν πολιτιστική μας κληρονομιά πού οπως γράφει στο ίδιο άρθρο η Στέλλα Μανέ η διάσωση του και το αίτημα να του αποδοθεί ο σεβασμός και η θέση που του αρμόζει είναι υποχρέωση της κοινωνίας και της πολιτείας.
"Εάν ζούσε σήμερα ο Γιώργος Μαΐστρος", λέει η Στέλλα Μανέ "και διάβαζε αυτές τις γραμμές, θα αισθανόταν σίγουρα συγκινημένος ίσως και κολακευμένος, αλλά ταυτόχρονα κάπως αμήχανος, σα να υπήρχε σ’ όλα αυτά μια δόση υπερβολής. Τον είχα ρωτήσει κάποτε εαν κέρδισε ποτέ την ζωή του από τη φωτογραφία και εάν είχε συνείδηση της κοινωνικής εμβέλειας του έργου του. «Ποίος εκέρδισε παιδί μου τη ζωή του αφ’την τέχνη και τη γνώση»,μου είχε πεί, με τη γνωστή του λαική φινέτσα και σοφία. «Είχα πάντα από δίπλα το κουρείο μου, η το ψιλικατζίδικο και τις γεωργικές δουλείες κι έτσι εζούσαμε». Οσο για τη αξιολόγηση του έργου του δεν φαντάζομαι να είχε ποτέ καμμία «μεγάλη ιδέα» ούτε καμία ιδιαίτερη αξίωση. Οι ανθρωποί σαν το Μαίστρο μη έχοντας άλλου είδους μέτρα σύγκρισης και κριτήρια αρκούνταν να κάνουν σωστά τη δουλεία τους στο ρόλο και στο χώρο που βρέθηκαν. Του έφτανε που οι συντοπίτες του αγαπούσαν τις φωτογραφίες του, τις έκαναν κάδρα και τις έβαζαν στα σπίτια τους και που εκείνος μεσ’απ’αυτές κατάφερε να ξεφύγει απ’την ανωνυμία των προδιαγραφών του και να γράψει,με μία έννοια,ιστορία. «Τι θα’μουν εγώ χωρίς τη φωτογραφία παιδί μου; Ενας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους. Τώρα, κι εγώ να φύγω, θα υπάρχουν οι φωτογραφίες μου, να τις βλέπουν οι άνθρωποι. Και τ’όνομα μου...»"
Και τ’όνομα του και οι φωτογραφίες του με τη σφραγίδα «Φώτο Μαΐστρος», θα δεσπόζει σχεδόν σε όλα τα σπίτια της Καλαμωτής και των Νοτιοχώρων και θα επιβεβαιώνει ότι ο Γιώργης Μαΐστρος ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας χωρικός. ¨Ηταν, χωρίς να το ξέρει ίσως, ένας καλλιτέχνης, που θα μας φέρνει θύμισες και μνήμες από χρόνια τρυφερά, και πρόσωπα και γεγονότα αγαπημένα.Από μια Καλαμωτή που γνώρισε μεγαλεία και δόξες και που γαλούχισε επιστήμονες και ανθρώπους των γραμμάτων, που σήμερα κατέχουν αξιόλογες θέσεις σε ολόκληρη τη Χίο, αλλά και το Πανελλήνιο!
Πηγή kalamotinet.



ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Είναι επιθυμητά και ευπρόσδεκτα βιογραφικά σημειώματα και άλλων προσωπικοτήτων στο
                                                                www.masticnews.com.

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Αποχαιρέτησε την εργένικη ζωή ο Χρήστος Καραχάλιος.

Το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012 έγινε ο Γάμος του Χρήστου Καραχάλιου, Διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, με την εκλεκτή της καρδιάς του Δέσποινας Παπαγιαννάκη.Το μυστήριο τελέσθηκε στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στο Γιόσωνα στα Καρδάμυλα μεταξύ συγγενών φίλων και συναδέλφων, παρουσία του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου Κωστή Μουσουρούλη.
Ο Χρήστος Καραχάλιος αποχαιρέτησε την εργένικη ζωή και θα την συνεχίσει πλέον με την Δέσποινα στο πλευρό του.Το ζευγάρι 'ελαμπε από ευτυχία και φωτογένεια η οποία αντανακλούσε στα πρόσωπα
των γονιών τους που συγκινημένοι από χαρά του καμάρωναν. Ταστέφανα αντάλλαξαν ο Κώστας και η Βάσω Κωστάζου.
Μετά το μυστήριο οι ευτυχισμένοι νεόνυμφοι και οι γονείς τους παρέθεσαν δεξίωση στο Beach Bar YO S O  στην παραλία του Γιόσωνα.
Στους νεόνυμφους  ευχόμασθε ετυχισμένη και δημιουργική ζωή.

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

Απάντηση του Κώστα Γανιάρη στον Πρόεδρο της ΔΕΥΑΧ, για το φράγμα Κατράρη.

κ. Πρόεδρε
Απαντώντας στο από 2/10/2012 έγγραφό σας θεωρώ αναγκαίο να σας γνωρίσω τα εξής:
Η κατασκευή των Αγωγών Μεταφοράς νερού από φράγμα Καλαμωτής Ν.Χίου (Φράγμα Κατράρη) είναι έργο που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Αγρ. Ανάπτυξης & Τροφίμων και έχει ως Διευθύνουσα – Επιβλέπουσα υπηρεσία τη Δ/νση Τεχνικών Έργων της Π.Ε. Χίου. Η σύμβαση κατασκευής του έργου υπεγράφη στις 1/8/2011, έχει ολοκληρωθεί το 25% του φυσικού του αντικειμένου και έχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της κατασκευής του τον Απρίλιο του 2013. Καμιά συνεπώς «αδικαιολόγητη καθυστέρηση» δεν υπάρχει όπως αυθαίρετα ισχυρίζεστε στο έγγραφό σας.
Επιπρόσθετα, οφείλω να επισημάνω, ότι αποτελεί ατυχή προσπάθεια απόσεισης ευθυνών από πλευράς της ΔΕΥΑΧ, η απόπειρα να συνδεθούν τα δίκτυα του Φράγματος Κατράρη (Φράγματος ούτως ή άλλως αρδευτικού χαρακτήρα, όπως καλά γνωρίζετε) με την ανησυχητική εμφάνιση βαρέων μετάλλων (υδράργυρος και αρσενικό) και αυξημένων χλωριόντων στο νερό που παρέχει το δίκτυο της ΔΕΥΑΧ. Αυτά τα φαινόμενα καλούνται οι κατά Νόμο αρμόδιοι και υπεύθυνοι, να αντιμετωπίσουν άμεσα, με τη δέουσα προσοχή και σοβαρότητα .


Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΧΙΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΝΙΑΡΗΣ

Η Βασίλισσα και το κλειδί της,του Γιάννη Ξενάκη.



 Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, ένας νέος πανέξυπνος και άτακτος που γεννήθηκε σε μια φτωχή αλλά υπερήφανη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Ο πατέρας  αυτού του νέου ήταν μεγάλος και τρανός  και γι αυτό έστειλε τον γιο του σε μια άλλη χώρα, μεγάλη, πλούσια και ισχυρή την Αμερική που είχε πολλές πολιτείες. Κάποια στιγμή που ο πανέξυπνος νέος τελείωσε τις σπουδές του, ο πατέρας του τον κάλεσε στην Ελλάδα και του ανέθεσε μια αποστολή, αλλά επειδή εκείνος είχε μάθει σε άλλο τρόπο σκέψης, ο πατέρας του τον ξαναέστειλε πίσω και αφού υπηρέτησε τη θητεία του έγινε καθηγητής και υπήκοος αυτής της χώρας.
 Όταν όμως οι πολιτικοί εκείνης της εποχής στην Ελλάδα τα έκαναν «θάλασσα», πήρε ετσιθελικά ο στρατός την κατάσταση στα χέρια του και οι Έλληνες δεν μπορούσαν να μιλήσουν και να εκφρασθούν πια ελεύθερα. Τότε εκείνος ο πανέξυπνος και άτακτος νέος με τις διασυνδέσεις που είχε στην Ευρώπη, γύρισε από την Αμερική και οργώνοντας όλη την ήπειρο από την Σουηδία μέχρι την Ισπανία, προσπαθούσε να ξεσηκώσει όλους τους Έλληνες του εξωτερικού δημιουργώντας μια επαναστατική οργάνωση με ακόμα και ένοπλες ομάδες και μέσα στην Ελλάδα, για να απομακρύνει τους στρατιωτικούς.
 Οι στρατιωτικοί με τον ξεσηκωμό ιδιαίτερα των φοιτητών απομακρύνθηκαν και γύρισαν ξανά οι πολιτικοί, μέσα σ αυτούς και ο νέος που ίδρυσε ένα κίνημα- κόμμα. Μέσα σ αυτό το κίνημα μπήκαν πολλοί ικανοί και αξιόλογοι πολιτικοί και σχεδόν όλοι αυτοί που τον ακολουθούσαν στην δράση του με τις ομάδες τους και είχαν μάθει στο «αντάρτικο» και το «πλιάτσικο»
 Σε λίγα χρόνια, αυτό το κίνημα με επικεφαλής τον έξυπνο νέο που είχε πια ενηλικιωθεί και με τις ευλογίες ενός «σοφού» υπουργού εξωτερικών της μεγάλης και ισχυρής χώρας που αντιμετώπιζε εχθρικό κλίμα στην Ευρώπη, ανέλαβε την διακυβέρνηση της μικρής και φτωχής Ελλάδας που είχε υπογράψει μια σύμβαση με την Ευρώπη μήπως μπορέσει να ορθοποδήσει. Επειδή όμως όπως είπαμε αυτός ο ενήλικας πια νέος ήταν πανέξυπνος, φώναζε συνθήματα κατά της μεγάλης και ισχυρής χώρας και κατά της Ευρώπης που άρεσαν στον κόσμο. Όταν  λοιπόν πήρε την εξουσία στα χέρια του, συνέχισε να φωνάζει τα ίδια συνθήματα, κάνοντας όμως όλα τα χατίρια στην μεγάλη και ισχυρή χώρα και εισπράττοντας τα χρήματα που έρρεαν από τα ταμεία της Ευρώπης. Οι ικανοί και αξιόλογοι πολιτικοί που ήταν μαζί του επειδή δεν συμφωνούσαν άρχισαν ένας- ένας να φεύγουν, ενώ οι άλλοι σύντροφοι που ήταν μαθημένοι στο «αντάρτικο» και το «πλιάτσικο» έμειναν σε υψηλές θέσεις κι άρχισαν να εφαρμόζουν αυτό που ήξεραν και είχαν μάθει, αφού τα χρήματα από την Ευρώπη έρχονταν και όλοι μας δάνειζαν χωρίς πρόβλημα.
 Οι Έλληνες από την μετρημένη διαβίωση τους, άρχισαν να παίρνουν λεφτά χωρίς να δουλεύουν, να απολαμβάνουν μια πλούσια ζωή χωρίς να παράγουν, να σκέπτονται και να υπάρχουν μόνο για την πάρτη τους, να μαθαίνουν τα παιδιά τους να μην έχουν στόχους και όνειρα, παρά μόνο να ζουν από το Κράτος με θέσεις και διορισμούς χωρίς αντικείμενο και με μηδενικά προσόντα. Σκάνδαλα, λαμογιές, αυθαιρεσίες, γενίτσαροι της εύνοιας και διαφθορά του κοινωνικού ιστού της φτωχής σε παραγωγή και πλούσιας σε απολαύσεις μικρής χώρας, ήταν το αποτέλεσμα αυτής της εποχής.
 Ο ενήλικας πια νέος αρρώστησε και πέθανε. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν σχεδόν στο ίδιο κλίμα, στην ίδια κακιά νοοτροπία πολιτικών και πολιτών και στην ίδια φιλοσοφία της λαμογιάς, της αρπαχτής και του εαυτούλη μας. Οι δανειστές ζητούσαν τα χρήματα που μας δάνειζαν με εξωφρενικούς τόκους, τα χρήματα που έδιναν οι Ευρωπαίοι για υποδομές που θα στήριζαν την οικονομία και την ανάπτυξη πήγαιναν στις τσέπες των «αρπαχτικών». Κάποιος βλέποντας την κατάσταση μη αναστρέψιμη, ψέλλισε ότι βουλιάζουμε και πρέπει ν αλλάξουμε. Ποιος όμως να τον ακούσει, οι Έλληνες είχαν μάθει στην καλοπέραση.
 Τότε  άδραξε την ευκαιρία ο γιος του πανέξυπνου ενήλικα που είχε πεθάνει και τον διαδέχθηκε, (βλέπετε σ αυτή την φτωχή -μικρή χώρα την Ελλάδα ενώ δεν υπήρχε πια θρόνος συνεχιζόταν η διαδοχή) και με νέου τύπου συνθήματα όπως υπάρχουν χρήματα, ενώ τα ταμεία ήταν άδεια και ξεγελώντας τους Έλληνες, που τους αρέσει να τους κοροϊδεύουν, ανέλαβε την εξουσία και πάλι με πολλά νέα πρόσωπα γύρω του. Επειδή όμως ο γιος δεν ήταν το ίδιο έξυπνος με τον πατέρα του, οι ξένοι που είχαν βάλει πια την θηλιά στον λαιμό της φτωχής – μικρής χώρας τον έπεισαν να υπογράψει ένα συμβόλαιο για να του δώσουν κι άλλα δανεικά. Αυτό το συμβόλαιο ήταν κάτι σαν ξεπούλημα της φτωχής χώρας στους ξένους, γιατί αυτοί ήξεραν πως αυτή η φτωχή – μικρή χώρα, στο βάθος έχει πολύ πλούτο.
 Όμως ο κόσμος αγανάκτησε και οι νέοι που είχε πάρει στην ομάδα του ο γιος που έκανε βλακείες τον έδιωξαν, γιατί εκτός των άλλων δεν μπορούσαν να βάλουν πια το δάκτυλο στο μέλι αφού δεν υπήρχε.
 Τότε μέσα στην απογοήτευση και την απελπισία, θυμηθήκαν πως κάποιοι που έτρωγαν με χρυσά κουτάλια την εποχή της λαμογιάς, είχαν βγάλει πολλά λεφτά σε θησαυροφυλάκια του εξωτερικού και τα φύλαγαν εκεί. Προσπάθησαν λοιπόν να τα βρουν για βοηθήσουν την φτωχή χώρα και τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους να ανασάνουν, αφού αυτοί οι ταλαίπωροι πλήρωναν το μάρμαρο του συμβολαίου. Βρήκαν λοιπόν σε ποια θησαυροφυλάκια του εξωτερικού είχαν φυλάξει τα «κλεμμένα», αλλά δεν έβρισκαν το κλειδί.
 Ήρθε τότε η Βασίλισσα σαν καλή νεράιδα και τους έδωσε το κλειδί για να ανοίξουν τα θησαυροφυλάκια και να βοηθήσουν την φτωχή και εξαντλημένη χώρα και να ελαφρύνουν από το δυσβάστακτο φορτίο τους καταπιεσμένους πολίτες.
 Έλα όμως που « ο λύκος αλλάζει την τρίχα αλλά όχι το χούγια του» όπως λέγει η σοφή λαϊκή ρύση. Αυτός που πήρε το κλειδί, νόμισε ότι μάλλον βρήκε το κρυμμένο στη γωνία πιθάρι με το μέλι. Αφού ξεσκαρτάρισε, έδωσε το κλειδί σε κάποιον άλλο και αυτός αφού ξεσκαρτάρισε το έδωσε στον επόμενο και ο επόμενος το έδωσε στον ποιο μεγάλο και ο ποιο μεγάλος το κράταγε καλά φυλαγμένο γιατί το έψαχναν και μετά όταν κατάλαβε ότι μπορεί να γίνει σκάνδαλο, το παρέδωσε εκεί που έπρεπε να έχει παραδοθεί από την αρχή.
 Όμως όταν παρέδωσε το κλειδί ο μεγάλος, δεν υπήρχε πια το πιθάρι με το μέλι.
 Αυτά τα υπέροχα συμβαίνουν παιδιά μου σ αυτή την μικρή και φτωχή αλλά υπερήφανη χώρα που λέγεται Ελλάδα και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα.

                                          Κάθε ομοιότητα ή παραλληλισμός του παραμυθιού
                                                    με πρόσωπα είναι δική σας σκέψη

                                                                          Φιλικά
                                                            
                                                                 Γιάννης   Ξενάκης






Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Α.Ε. Καλαμωτής Λαίλαπας 3 - 1

Το Σάββατο το απόγευμα 6 Σεπτεμβρίου 2012 στο Ισιδωρίδειο Γήπεδο στην Καλαμωτή, η νεανική ομάδα της  Καλαμωτής νίκησε την ομάδα του Λαίλαπα με σκορ 3 - 1.
Στο ξεκίνημα του Α΄ ημιχρόνου η Καλαμωτή προηγήθηκε με γκόλ του Κανάριου 1 - 0 και ενώ ο Λαίλαπας είχε την υπεροχή το ημίχρονο τελείωσε με το 1 - 0.
Στο Β΄ ημίχρονο ο Λαίλαπας με κτύπημα πέναλτι ισοφάρισε 1 - 1.Ο Καζάκος με κτύπημα φάουλ πέτυχε το 2 - 1.Το σκόρ έκλεισε ο νεαρός Μπαστιάνος στις καθυστερήσεις του αγώνα με σουτ διαμόρφωσε  το τελικό 3 - 1.

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012

Γέννηση

Ένα χαριτωμένο κοριτσάκι γέννησε στις 5 Οκτωβρίου 2012  στο Μαιευτήριο " ΜΗΤΕΡΑ" η Διονυσία  Κρεμιζή σύζυγος του  Κώστα Καλλέργη από την Καλαμωτή.
Στους ευτυχισμένους γονείς ,στους παππούδες,Μιχαήλ Καλλέργη  και Παναγιώτη Κρεμιζή καθώς και στις γιαγιάδες Βάσω Καλλέργη και Αναστασία Κρεμιζή, ευχόμασθε να το  χαίρονται, να το καμαρώνουν και να τους προσφέρει πολλές χαρές.

Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

Συνάντηση Αντιπεριφερειάρχη με εκπροσώπους του Συλλόγου Νεφροπαθών.


      Συνάντηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Αντιπεριφερειάρχη κ. Κώστα Γανιάρη και εκπροσώπων  του Συλλόγου νεφροπαθών.
Οι εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου παρουσίασαν στον κ. Γανιάρη τα αιτήματά τους , που αφορούν στην προμήθεια και στο κόστος των φαρμάκων τους σε περιόδους απεργιακών κινητοποιήσεων.

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012

Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστής Μουσουρούλης, στην άτυπη Σύνοδο των Υπουργών της Ε.Ε.για την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική.


Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστής Μουσουρούλης, θα μεταβεί στην Κύπρο, για να συμμετάσχει στην άτυπη Σύνοδο των Υπουργών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική, που θα διεξαχθεί στις 7 και 8 Οκτωβρίου.

Η Σύνοδος στοχεύει στην «επανεργοποίηση» της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής της Ε.Ε. Θα επιδιωχθεί η υιοθέτηση πολιτικής Διακήρυξης («Διακήρυξη της Λεμεσού») η οποία θα καταστεί ορόσημο για την διαμόρφωση μελλοντικών δράσεων που θα δημιουργήσουν νέα ώθηση και θα συμβάλουν στην ανάπτυξη της καινοτόμου αυτής πολιτικής.
###

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Έφυγε η Ειρήνη Εμμ. Φιστέ.

Έφυγε σε ηλικία 62 ετών η Ειρήνη Φιστέ του Εμμ.Η κηδεία της έγινε την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012 στον Ιερό Ναό Εισοδ. Θεοτόκου Κάτω Παναγιάς στο Πυργί και την παρακολούθησαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού, πολλοί φίλοι της οικογένειας από την πόλη της Χίου , τα γύρω χωριά και ιδιαίτερα από την Καλαμωτή, που προσευχήθηκαν για την ανάπαυση της ψυχής της.
Ο πρόωρος θάνατος της σκόρπισε μεγάλο πόνο και θλίψη σε όσους την γνώριζαν και σε όσους την αγαπούσαν και την εκτιμούσαν.
Η Ειρήνη πάλεψε αρκετό διάστημα με την ασθένεια της , αλλά η επάρατος νόσος την νίκησε για να πάει να συναναντήσει τον αείμνηστο σύζυγο της Μανώλη που τόσο πρόωρα και άδικα έφυγε και εκείνος.
Η Ειρήνη ήταν άριστη μητέρα, άνθρωπος με αγνή καρδιά και ευγένεια ψυχής.Λάτρευε τα δύο παιδιά της και σε όλους πρόσφερε απλόχερα την ζεστασιά του γέλιου της και τη δροσιά της ψυχής της.
Ας είναι αιωνία η μνήμη της και αγαλλιασμένη η ψυχή της. Στα παιδιά της Ιάκωβο, και Άννα και στους συγγενείς εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Μνημόσυνο

Την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012, στον Ιερό Ναό της Αγίας  Παρασκευής στον Ζυφιά, τελέσθηκε το ετήσιο μνημόσυνο της αείμνηστης  Άννας Ισιδ. Βιτέλλα. Τήν επιμνημόσυνο δέηση παρακολούθησαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού και πολλοί Καλαμωτούσοι .
Ας είναι αιωνία η μνήμη της