Καλλιεργώντας την Ελπίδα: Η Κληρονομιά μας για το Αύριο...Γυμνάσιο Καλαμωτής

 Οι μαθητές της Καλαμωτής καλλιεργούν μαστιχόδεντρα και λαχανικά, χτίζοντας ένα βιώσιμο και επισιτιστικά ασφαλές μέλλον για την κοινότητά τους.

 Στο Γυμνάσιο Καλαμωτής Χίου προστατεύουμε το μοναδικό «δάκρυ» και φυτεύουμε το δικό μας αύριο. Με την πολύτιμη χορηγία της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου, τα τέσσερα νέα μας μαστιχόδεντρα μεγαλώνουν δίπλα σε μαρούλια και παντζάρια στον μικρό μας κήπο. Αντλώντας έμπνευση από τους προγόνους μας, οι οποίοι καλλιεργούσαν κάθε σπιθαμή γης, αυτή είναι η απάντησή μας στην επισιτιστική κρίση: μια έμπρακτη δέσμευση για βιώσιμη παραγωγή και διατροφική αυτονομία

.«Ανυπομονούμε να δούμε αυτά τα δεντράκια να μεγαλώνουν στα επόμενα χρόνια», είπαν οι συμμαθητές μας, ελπίζοντας ότι η νέα γενιά θα διαφυλάξει την κληρονομιά και την επάρκεια τροφής του τόπου μας.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ , ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΑΜΩΤΗΣ

 

Ιωάννης Καζάς Ο Ιερολοχίτης που ύψωσε την σημαία της Απελευθέρωσης των Δωδεκανήσων πριν από 79 χρόνια

Γεννήθηκε το 1924 στην Καλαμωτή της Χίου. Ήταν το τέταρτο κατά σειρά παιδί, από τα πέντε του Κωστή και της Αγγερούς Καζά. Στις 14 Φεβρουαρίου 2020 συμπληρώνονται δέκα επτά χρόνια από τον θάνατο του.

Ο Γιάννης Καζάς, βαπτισμένος με τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, ήταν ο πραγματικός άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξεως. Ειλικρινής, τίμιος, ηθικός, εργατικός,άριστος οικογενειάρχης και προπάντων πατριώτης, αφού νεαρότατος παίρνει μέρος και μάλιστα με μεγάλη προσφορά στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο,υπηρετώντας στον Ιερό Λόχο υπό τας διαταγάς του άλλου εκλεκτού Χιώτη,του Στρατηγού Γεωργίου Βορριά και ήταν παρόν σε πολλές επιχειρήσεις του στρατού μας σε όλη την Ελλάδα και μάλιστα στα Δωδεκάνησα  όπου τιμήθηκε το 1995 από τον Δήμο Ρόδου στην επέτειο των 50 χρόνων από την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων  ως ο Ιερολοχίτης που ύψωσε την σημαία της απελευθέρωσης εκείνη την ιστορική ημέρα.Η ημέρα αυτή 31 Μαρτίου 1947 θα μείνει στην ιστορία, για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσουμε στην Μητέρα Πατρίδα
Την 31η Μαρτίου 1947 μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους Εγγλέζους, ο Άγγλος ταξίαρχος Πάρκερ υπέγραψε στο κτίριο που στεγάζεται σήμερα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, την παράδοση από τη Βρετανία στην Ελλάδα της Δωδεκανήσου, παρουσία του αντιναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη.

Στις 31 Μαρτίου 1947 υποστέλλεται η βρετανική σημαία από τον ιστό του διοικητηρίου της Ρόδου και υψώνεται η ελληνική σημαία από τον Ιερολοχίτη Γιάννη Καζά που συνεχίζει να κυματίζει μέχρι σήμερα στη Ρόδο και σε όλα τα Δωδεκάνησα

Μετά το τέλος του πολέμου παραμένει και εργάζεται στην Ρόδο. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Ναυτικού Ομίλου Ρόδου. Τα δύσκολα χρόνια που επακολούθησαν μετά τον πόλεμο, τον ανάγκασαν να αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον και το 1951 αναχωρεί στην Αμερική.

Το 1960 επιστρέφει στο χωριό και παντρεύτηκε την Δέσποινα Φραγκούλη πιστή σύζυγος μέχρι το τέλος του και μετά από λίγο καιρό αναχώρησαν  για την Αμερική, όπου απέκτησαν ένα γιό τον Μιχάλη, που με την σειρά του εκείνος τους χάρισε ένα εγγονάκι τον Γιάννη.

Επιστρέφουν από την Αμερική το 1974 για μόνιμη εγκατάσταση στο αγαπημένο τους χωριό.
Ο Γιάννης Καζάς που αγαπούσε το χωριό και τον τόπο του από τα παιδικά  και τα εφηβικά του χρόνια, δεν μπορούσε να σταθεί αδιάφορος στις τόσες ανάγκες του . Ενεργητικός και ανήσυχος πλησίασε την νεολαία του χωριού,και επανίδρυσε το 1ο Σύστημα Προσκόπων στην Καλαμωτή.

Η πλούσια δράση και οι ποικίλες δραστηριότητες, με Αρχηγό τον Γιάννη Καζά, θα μείνουν αξέχαστες στις μνήμες των Προσκόπων της εποχής εκείνης.Το παρών έδωσε και στη δημιουργία της χορωδίας του χωριού που με την καθοδήγησή του, στην εσπερινή ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής έψαλαν τα εγκώμια, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης στον κόσμο.
Η αναγνώριση του πλούσιου έργου του στην μικρή κοινωνία του χωριού  εξήρε την ημέρα της κηδείας του, ο Έφορος παλαιών Προσκόπων Χίου κος Μαθιούδης Γ. στον επίλογο του επικήδειου λόγου του, λέγοντας τα εξείς. Εμείς οι Πρόσκοποι της Χίου, είμεθα υπερήφανοι, που το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων,είχαμε ένα τέτοιο βαθμοφόρο του αναστήματος του Γιάννη Καζά.Μεγάλη η προσφορά του στον Προσκοπισμό των Μαστιχοχωρίων μετά την αποχώρηση των προκατόχων του, Επιτροπάκη, Παρθενίδη, Κανάριου, μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Γιάννη μας, θα είσαι πάντα ο πολικός αστέρας που θα μας καθοδηγεί, σε ότι ωραίο και υψηλό ιδεώδες.Καλό σου ταξίδι.........

Επισφράγισμα για το πλούσιο έργο που άφησε ο Γιάννης Καζάς ήταν ο επικήδειος λόγος των Προσκόπων του χωριού, που εκφώνησε ο Ξενοφών Ισιδ. Φραγκούλης.

Λένε ότι ο θάνατος δεν παλεύεται.Θάνατος όμως πραγματικός είναι η λησμονιά, κι αυτή τη νίκησες.
Ξεμπέρδεψες μαζί της νωρίς.
Τότε που, παιδιά ακόμα, μας πήρες απ΄το χέρι, Περπάτησες μαζί μας και μας άντρωσες.
Τότε που ομόρφυνες τις μέρες μας και τα βράδια μας με το παιχνίδι-την άσκηση, τις συμπαραστάσεις.
Τότε που μας έκανες υπερήφανους για αυτό που ήσουνα και γι΄αυτό που γινόμαστε-που μας μπόγιασες με την αγάπη για τον τόπο μας,τις ρίζες μας,την ιστορία μας.
Τότε που μάθαμε πως να κοροϊδεύουμε τους φόβους μας και να κερδίζουμε τον αυτοσεβασμό μας.
Τότε που σημάδεψες,με τη μορφή σου, ανεξίτηλα τη μνήμη μας.
Τώρα ότι κι αν μας πουν εμείς ξέρουμε ότι τον θάνατο το γέλασες.
Γιατί,ζεις μέσα στη μνήμη μας-στη συλλογική μνήμη-και στου καθενός χωριστά τις θύμισες.
Γιατί,τώρα που μεγαλώσαμε,μάθαμε να λέμε κι εμείς ιστορίες,για τη ζωή μας,τον τόπο μας τον τρόπο τον Ελληνικό-και στις ιστορίες μας αυτές έχεις το μερτικό σου.
Εμείς λοιπόν που μάθαμε,ξέρουμε ότι δεν έφυγες,μα ταξίδευσες.
Ταξίδευσες παίρνοντας μαζί σου ένα κομμάτι μας και αφήνοντας πίσω σου ένα κομμάτι για μας.
Καλό ταξίδι Κυρ. Γιάννη.
ΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ ΣΟΥ.

Παράπονα κατοίκων σε οικισμό στην Καλαμωτή, για τη μη παροχή ηλεκτροφωτισμού σε { διαβάσεις} δρόμους που οδηγούν στις οικίες των

  

Στο πρώην στρατόπεδο του 218 Τ.Π έγιναν 11 κατοικίες μετά από εισήγηση του τότε Κοινοτικού συμβουλίου στον Διοικητή της 96 ΑΔΤΕ, ο οποίος έδωσε την άδεια στην Κοινότητα να γίνουν τα οικήματα.

Ο φύλακας Άγγελος του Στρατού και ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ της Καλαμωτής καπ. Λουκάς Κτιστάκης έκανε την δωρεά το 2013 για να γίνουν 8 οικήματα και το 2017 άλλα 3 οικήματα συνολικά 11 οικήματα διαμονής στρατιωτικών στο στρατόπεδο Βάκης.

Τα Μαστιχοχωρούσικα Νέα επαναφέρουν  για μια ακόμα φορά στον ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ τα δικαιολογημένα παράπονα των κατοίκων του οικισμού, στο χρόνιο πρόβλημα της ηλεκτροφώτισης των στύλων της ΔΕΗ που ήδη έχουν τοποθετηθεί από το 2013 και δεν έχουν συνδεθεί.  

Ο Δήμος έχει υποχρέωση να μεριμνά για τον ηλεκτροφωτισμό των κοινόχρηστων χώρων, συμπεριλαμβανομένων των οδών που βρίσκονται εντός των ορίων οικισμού. Αυτή η υποχρέωση απορρέει από τη νομοθεσία περί Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) για την παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, την ασφάλεια των κατοίκων και τη λειτουργικότητα των υποδομών. Τα παράπονα των κατοίκων προς τον δήμο σχετικά με τη μη ηλεκτροφώτιση δρόμων σε οικισμούς αποτελούν σοβαρό ζήτημα που αφορά την ασφάλεια, τη δημόσια υγεία και την ποιότητα ζωής. Οι κάτοικοι μας αναφέρουν τα σκοτεινά σημεία που εγκυμονούν κινδύνους για ατυχήματα η εγκληματικότητα, ζητώντας άμεση παρέμβαση από τον Δήμο Χίου.

Συνεχίζει να εμπλουτίζει με φωτογραφίες των ομογενών, το Μουσείο Φιλαρμονικής Ορχήστρας Καλαμωτής

 

Ο Σύλλογος Φίλων Φιλαρμονικής Ορχήστρας Καλαμωτής, παράρτημα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Χίου, συνεχίζει με επιτυχία να εμπλουτίζει με φωτογραφίες των ομογενών το Μουσείο, θέλοντας να τιμήσει τους ομογενείς οι οποίοι μετέφεραν στον =Νέο Κόσμο= όπου εγκαταστάθηκαν, τη θρησκεία, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα της Καλαμωτής. Οι ομογενείς Καλαμωτούσοι, όσο μακριά από το χωριό τους κι αν βρέθηκαν, κουβαλούσαν μέσα τους το γόνιμο ελληνικό πνεύμα και το μετέδωσαν σε κάθε γωνιά της οικουμένης, μη ξεχνώντας ποτέ το αγαπημένο τους χωριό.

 Στόχος του συλλόγου μας στο στήσιμο του Μουσείου είναι, να προσφέρουμε ένα ακόμα σημαντικό έργο στα πολιτιστικά δρώμενα της Καλαμωτής, δημιουργώντας αυτό το Μουσείο, που θα ξυπνήσουν μνήμες σε αρκετούς Καλαμωτούσους που συμμετείχαν και υπηρέτησαν την Φιλαρμονική Ορχήστρα, αφήνοντας το δικό τους αποτύπωμα, καθώς και το φωτογραφικό αρχείο των ομογενών.

.Με συγκίνηση και βαθιά ευγνωμοσύνη, ευχαριστούμε όσους συνέβαλαν σε αυτό το όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Όλους όσοι βοήθησαν για να αποκτήσει ο τόπος μας ένα καταφύγιο μνήμης και πολιτισμού. Είναι πράξη ελπίδας να διασώζεις ό,τι κινδυνεύει να ξεχαστεί. 

Είναι πράξη αγάπης να το μοιράζεσαι με τις επόμενες γενιές. Κι εμείς, μέσα από τούτο το μουσείο , παραδίδουμε στις ρίζες μας το χρέος της τιμής. στο χώρο της μουσικής, και τιμώντας συν χρόνος τα ξενιτεμένα αδέλφια μας.

Ένα μεγάλο και ιδιαίτερο ευχαριστώ στους αδελφούς Μιχαήλ Σταμούλα και Ευάγγελο Σταμούλα, για την παραχώρηση δωρεάν του χώρου στέγασης του Μουσείου.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την συνεχή στήριξη στον σύλλογο στον Νικόλαο Μελλισσινό και στην σύζυγο του Ελένη καθώς και στον Γιάννη Καλλέργη, Σάντρα Μουζίθρα, και την οικογένεια του αείμνηστου Γεωργίου  Μονιάρου, από τα βάθη της καρδιάς μας .και αυτούς που μας στηρίζουν με πολύ αγάπη στις εκδηλώσεις μας

.Επίσης και όσους στήριξαν έμπρακτα αλλά και ηθικά με τον καλό τους λόγο την προσπάθεια. μας.

Βέβαια η προσπάθεια συνεχίζεται και στο άμεσο μέλλον, το Μουσείο θα εμπλουτισθεί και με άλλες δράσεις, καθώς και βελτιώσεις στην παρουσίαση των εκθεμάτων .

Με εκτίμηση και σεβασμό,

το Δ,Σ.

Ο Πρόεδρος Μιχάλης Κανάριος, 

Αντιπρόεδρος Γεώργιος Σαραντινούδης,

 Γενικός Γραμματέας Μιχάλης Βαρλάς, Ταμίας Χρήστος Θεοδοσίου. 

Έφορος Αίνος Οσμενάϊ. Μέλη Θεόδωρος Γαλάτουλας, Μιχάλης Καζάς.

"www.masticnews.com", 16 χρόνια επιτυχημένης λειτουργίας, Μαστιχοχωρούσικα Νέα

Έχοντας σαν μοναδικό μου όπλο την αγάπη μου για τον τόπο μου, ξεκίνησα πριν 41 χρόνια στην έντυπη ενημέρωση στους απανταχού Καλαμωτούσους, με την εφημερίδα ΚΑΛΑΜΩΤΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ.

Και χωρίς να αποβλέπω σε προσωπικές φιλοδοξίες και υλικά κέρδη, έκανα ένα ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ με την έκδοση της εφημερίδας ΜΑΣΤΙΧΟΧΩΡΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ το 2003 και σε ηλεκτρονική μορφή το 2010 ."masticnews.blogspot.com"

Όταν ξεκίνησα πριν από 41 χρόνια μαζί με τον Σιδερή Φραγκούλη του Γεωργίου, τη φιλόδοξη πράγματι προσπάθεια που λεγόταν Καλαμωτούσικα Νέα είχα συναίσθηση των ευθυνών που αναλάμβανα, των προβλημάτων που θα αντιμετώπιζα όπως και μια εικόνα της ανταπόκρισης που θα είχαν τα Καλαμωτούσικα Νέα, από τους συγχωριανούς μας, τόσο της ξενιτιάς όσο και αυτών που ζουν σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας αλλά και στο χωριό μας. 

Ήταν πράγματι συγκινητική η ανταπόκριση και η αγάπη που βρήκαν τα Καλαμωτούσικα Νέα στα 4 χρόνια που κυκλοφόρησαν από όλους και αυτό φάνηκε από τα γράμματα τους που κατά καιρούς δημοσιεύσαμε στην εφημερίδα μας. 

Αστάθμητοι παράγοντες που προέκυψαν στην προσωπική μου ζωή, είχαν σαν αποτέλεσμα να σταματήσει η κυκλοφορία της εφημερίδας μας για πολλά χρόνια. 

Στα 16 χρόνια λειτουργίας που συμπλήρωσαν σήμερα στο ταξίδι της ενημέρωσης,τα ΜΑΣΤΙΧΟΧΩΡΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ σε ηλεκτρονική μορφή, κουβαλούσαν μαζί τους την αγάπη και τις ειδήσεις της πατρικής γης στους ξενιτεμένους αδελφούς μας που ζουν και προοδεύουν χιλιάδες μίλια μακριά μας καθώς και σ΄αυτούς που τα μίλια του χωρισμού είναι αρκετά λιγότερα.

Αισθάνομαι την ανάγκη να  ευχαριστήσω τους μόνιμους αναγνώστες και τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες, που μου δώσανε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσω.
Στόχος μου είναι να προάγουμε τον πολιτισμό. την ανωτερότητα, την αγάπη, την συνεργασία για το καλό του χωριού μας και όχι μόνο. 

Πιστεύω ότι αυτό τελικά είναι ο στόχος όλων και γι΄αυτόν αξίζει να αγωνιστούμε και να προσπαθήσουμε περισσότερο.

Οι στήλες μας είναι ανοιχτές και πρόθυμες να φιλοξενήσουν οποιαδήποτε άποψη και συνεργασία. Αυτή η εφημερίδα είναι και δική σας. Η κοινή αγάπη για τον τόπο μας θα είναι οδηγός μας. Στόχος μας είναι να προάγουμε τον πολιτισμό, την ανωτερότητα, την αγάπη, την συνεργασία.

Ο ΕΚΔΟΤΗΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ Γ ΚΑΝΑΡΙΟΣ

Αλλαγή ώρας και επιστροφή στη θερινή από αύριο Κυριακή (29/3). Μία ώρα μπροστά οι δείκτες των ρολογιών

 

Αλλαγή ώρας από τα ξημερώματα της Κυριακής 29 Μαρτίου, καθώς θα ισχύσει το θερινό ωράριο.

Πιο συγκεκριμένα, στις 3 το πρωί της εν λόγω Κυριακής, τα ρολόγια θα ρυθμιστούν μία ώρα μπροστά για την αλλαγή της ώρας σε θερινή. Έτσι, λοιπόν, οι δείκτες θα αλλάξουν στις 03:00 τα ξημερώματα και θα δείξουν 04:00, όπως και κάθε χρόνο.

Αλλαγή ώρας και επιστροφή στη θερινή από αύριο Κυριακή (29/3). Μία ώρα μπροστά οι δείκτες των ρολογιών

Ακάθιστος Ύμνος – Ε’ Χαιρετισμοί: Ένας Ύμνος προς την Παναγία, στην Καλαμωτή

  

Σε κατανυκτική ατμόσφαιρα χθες το βράδυ της πέμπτης Παρασκευής των Νηστειών 27 Μαρτίου 2026, εψάλλει ο Ακάθιστος Ύμνος (οι Χαιρετισμοί) στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στην Καλαμωτή, σηματοδοτώντας την κορύφωση της προετοιμασίας πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα. 

Αρκετοί  πιστοί προσήλθαν  στην Εκκλησία,  ιερουργούντος του π. Θηριανού Κωνσταντίνου, για να παρακολουθήσουν την ακολουθία, η οποία αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς και συγκινητικές ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Την ημέρα αυτή ψάλλονται ολόκληροι οι 24 οίκοι (Α-Ω) του Ακάθιστου Ύμνου, δηλαδή το σύνολο των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Πρὶν ἀπὸ τὸ «Δι᾿ εὐχῶν...» εψάλλει το «Τὴν ὡραιότητα τῆς παρθενίας σου...».

 

"ΕΙ ΘΕΟΙ ΔΙΑΛΕΓΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ" Έγραψε ο ΚΙΚΕΡΩΝ! του Λευτέρη Δαμαλά

 

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα;; Λίγοι από μας το γνωριζουν.
Α,Β,Γ,Δ,Ε,Ζ,Η,Θ,Ι,Κ,Λ,Μ,Ν,Ξ,Ο,Π,Ρ,Σ,Τ,Υ,Φ,Χ,Ψ,Ω
α,β,γ,δ,ε,ζ,η,θ,ι,κ,λ,μ,ν,ξ,ο,π,ρ,σ,τ,υ,φ,χ,ψ,ω
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)
''Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.''
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.....στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη.
''Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.''
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι-η» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι' αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.
«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.
Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:
«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου -Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».
Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.
Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα ευχή γεμάτη μουσικότητα».

40/νθήμερο μνημόσυνο του Ισιδώρου Κων.Μονιάρου, στην Καλαμωτή

 

Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026  θα πραγματοποιηθεί το 40/νθήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχή του Ισιδώρου Κων.Μονιάρου, στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στην Καλαμωτή και καλούνται όλοι όσοι τιμούν την μνήμη του, όπως παρευρεθούν, για να προσευχηθούμε όλοι μαζί στον Παντοδύναμο να δώσει στην ψυχή του την αιώνια ανάπαυση.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του και αναπαυμένη η ψυχή του.