Καλό ταξίδι Σεβαστή ...................στην γειτονιά των Αγγέλων

Έφυγε  πλήρης ημερών σε ηλικία 94 ετών η Σεβαστή  Κωστάζου του Ιωάννου από την Καλαμωτή. Η κηδεία της θα γίνει την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026 στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στην Καλαμωτή στις 5.30 μ.μ. Παρακαλούνται όσοι τιμούν την μνήμη της να την συνοδεύσουν στην τελευταία της κατοικία 

Η  Σεβαστή, ήταν άριστη μητέρα, άνθρωπος με αγνή καρδιά και ευγένεια ψυχής. Ο θάνατος της πλήγωσε όλους όσοι την γνώριζαν, όλους όσοι την αγαπούσαν.
Λάτρευε τα παιδιά της, τα εγγόνια της και τα δισέγγονα της, ήταν πάντα δίπλα τους με υπομονή, καρτερικότητα ανοχή, στυλοβάτης στις επιλογές τους. Ήταν υπόδειγμα μάνας και συντρόφου.

Καλό σου ταξίδι, καλό παράδεισο, ο ύπνος σου ας είναι ελαφρός και ατάραχος.
Στην οικογένεια της κορούλα της , στους συγγενείς εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Ας είναι αιωνία η μνήμη της και αναπαυμένη η ψυχή της. 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ στην Μητέρα της, από την Ευαγγελία Κωστάζου.

Αποχαιρετούμε τη μητέρα μου. Μια γυναίκα που σε όλη της τη ζωή ξεχώριζε για το ήθος, τη σοβαρότητα, την εργατικότητα και την προσφορά της στην οικογένειά μας και σε όποιον την είχε ανάγκη. ήθος, τη σοβαρότητα, την εργατικότητα και την προσφορά της στην οικογένειά μας και σε όποιον την είχε ανάγκει.

Ήταν ένας άνθρωπος δυνατός, αξιοπρεπής και γεμάτος αγάπη. Ήταν πάντα εκεί για εμάς, με μια συμβουλή, μια κουβέντα, μια αγκαλιά, έναν τρόπο να μας κάνει να νιώθουμε πως, ό,τι κι αν συμβεί, δεν είμαστε μόνοι.

Όμως η ζωή της ζήτησε να σηκώσει έναν πόνο που καμία μάνα δεν θα έπρεπε να γνωρίσει. Στα 23 του χρόνια, ο Άκης μας έφυγε από τη ζωή και μαζί του έφυγε ένα κομμάτι από την καρδιά της. Από εκείνη τη μέρα τίποτα δεν ήταν πραγματικά το ίδιο. Η απώλειά του ήταν μια πληγή που δεν έκλεισε ποτέ. Τον κουβαλούσε μέσα της κάθε μέρα, σιωπηλά, με εκείνη τη βαθιά θλίψη που μόνο μια μάνα μπορεί να γνωρίζει όταν χάνει το παιδί της. Δεν τον ξέχασε ούτε για μια στιγμή. Τον αναζητούσε στις αναμνήσεις, στις κουβέντες μας, στις οικογενειακές στιγμές. Και όσο περνούσαν τα χρόνια, η απουσία του παρέμενε εκεί, βαθιά χαραγμένη στην ψυχή της.

Εμείς προσπαθήσαμε πολύ να της δώσουμε χαρά. Της δώσαμε την αγάπη μας, και εκείνη βρήκε στα εγγόνια της μια νέα πηγή χαράς και έναν λόγο να συνεχίζει να χαμογελά. Τα καμάρωνε, τα αγαπούσε και μέσα από εκείνα έβρισκε στιγμές ευτυχίας.Όμως σήμερα θέλω να πιστεύω πως ο μεγάλος της πόνος τελείωσε. Τώρα, εκεί στο φως, θα συναντήσει ξανά τους αγαπημένους της. Τον Άκη μας και τον άντρα της.Και ίσως αυτή να είναι η πιο παρήγορη σκέψη για εμάς που μένουμε πίσω: πως μετά από τόσα χρόνια θα είναι ξανά μαζί.

Μάνα, θα συνεχίσεις να είσαι παρούσα στη ζωή μας. Στις αναμνήσεις μας, στις αξίες που μας δίδαξες, στις συμβουλές σου που θα ακούμε μέσα μας κάθε φορά που θα τις έχουμε ανάγκη.

Σε ευχαριστούμε για όλα. Για την αγάπη σου, τη δύναμή σου και για όσα μας πρόσφερες.

Καλό ταξίδι στο φως, μάνα