Ξέγνοιαστα και χαρούμενα παιδικά καλοκαίρια,στην Κώμη την δεκαετία του 1960

Κάθε καλοκαίρι, όπως και τώρα, σκέφτομαι με νοσταλγία πόσο όμορφα ήταν τα παιδικά μας καλοκαίρια. Μία αθώα, χαρούμενη και ξέγνοιαστη εικόνα που πλέον δεν ζούμε. Φταίει που μεγαλώσαμε και “σοβαρέψαμε”; Φταίει η γενικότερη κατάσταση της κρίσης και του Κορωνοϊού στην Ελλάδα που μας έχει κάνει μουντούς και καταθλιπτικούς; Φταίνε τα λεφτά που δεν υπάρχουν πλέον για τις “τρελές” διακοπές; Δεν ξέρω τι απ’όλα αυτά φταίει, ίσως λίγο απ’όλα μαζί.

 Όποιος και να είναι όμως ο λόγος, το αποτέλεσμα είναι ένα: η γεύση αυτών των χρόνων δεν ξανάρχεται.Θυμάμαι τα καλοκαίρια που παίζαμε πιτσιρίκια όλη μέρα στην θάλασσα χωρίς σταματημό. Υπήρχε μια μαγική στιγμή τότε, όπου ένιωθες ότι ναι, τώρα, μπορείς να χαλαρώσεις πραγματικά,

Η παραλία της Κώμης την δεκαετία του 1960 ήταν εντελώς έρημη από κόσμο, χωρίς ομπρέλες, τραπέζια και καθίσματα. Είμαστε  λίγοι αυτή που κάναμε μπάνιο στην παραλία. Απολαμβάναμε στην καυτή άμμο, τον ήλιο να σου καίει το γλυκό σου πρόσωπο και το βλέμμα σου να χορταίνει το απέραντο μπλε της θάλασσας και το γαλάζιο του ουρανού και να νιώθεις μια αίσθηση ηρεμίας να σε αγκαλιάζει από πάνω μέχρι κάτω Άλλες στιγμές χαλάρωσης ήταν οι βαρκάδες που κάναμε με τις βάρκες των ψαράδων. 

΄Όταν βράδιαζε ανάβαμε φωτιά στην παραλία και ακούγαμε τραγούδια με συνοδεία κιθάρας, για τους τυχερούς που είχαν στην παρέα κάποιον που ήξερε να παίζει και τελικά ξενύχτι μέχρι το πρωί. Βέβαια δεν ξεχνάμε ότι σε αυτές της νυχτερινές μας εξόδους στην παραλία γεννήθηκαν οι πρώτοι μας παιδικοί-εφηβικοί έρωτες και αυτή ήταν πάντα η ευκαιρία σου για να προσεγγίσεις την κοπέλα ή το αγόρι που σου άρεσε από την παραία,

Όσο παράξενο αυτό ακούγεται, στην εφηβική μας ηλικία τα καλοκαίρια δεν υπήρχε για μας χρόνος. Υπήρχε μόνο πρωί, μεσημέρι ανάπαυσης και βράδυ. Ούτε ώρα, μα ούτε και ημερομηνία. Η μόνη φορά που μας ενδιέφερε πόσο του μηνός έχουμε, ήταν μόνο για κάποιο πανηγύρι που περιμέναμε με ανυπομονησία.

Της καλοκαιρινές νύκτες, τότε που η παραλία της Κώμης ήταν χωρίς ομπρέλες και καθίσματα, η νεολαία της εποχής εκείνης αγόρια και κορίτσια απολάμβαναν το φεγγάρι και τα άστρα, κάνοντας μια ευχή όταν ένα άστρο έπεφτε από τον ουρανό.

Καλοκαίρι σημαίνει παιδικές αναμνήσεις, χίλιες δυο αναμνήσεις που σε κάνουν να βρίσκεις την παιδική ανεμελιά ξανά.

Σήμερα το καλοκαίρι είναι για να ηρεμείς

Ήταν ωραία χρόνια. Οι καλύτερες αναμνήσεις που θα μπορούσε να έχει κάποιος. 

.