Η Ημέρα της Γυναίκας στην Καλαμωτή Χίου.

Οι γυναίκες της Καλαμωτής συγκεντρώθηκαν και γιόρτασαν την ¨Ημέρα της Γυναίκας¨, στο κατάστημα του Ισιδώρου Καμαριά στην έξω πλατεία του χωριού  και απόλαυσαν γευστικότατα σουβλάκια και άλλα εδέσματα που προσφέρθηκαν, αφήνοντας για λίγο την κουζίνα και τις υποχρεώσεις του σπιτιού

.

Καθαρή Δευτέρα στο Πυργί.

Ο Μορφωτικός  Σύλλογος Πυργίου, σας προσκαλεί την Καθαρή Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013 και σας περιμένει, στο όμορφο Μεσαιωνικό χωριό του Πυργίου, στην αναβίωση του παλαιού εθίμου οι "Καρκαλούσες"

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Καθαρή Δευτέρα

18 Μαρτίου 2013

                         

·        13:00  Χοροί του Πυργιού και της Χίου απο το χορευτικό του Μορφωτικού Συλλόγου

·        14:00  Xωρατό με τις Καρκαλούσες  αναβίωση παλαιού εθίμου

·         Ακολουθεί γλέντι  για όλο τον κόσμο με την παρουσία και συμμετοχή των Καρκαλούσων   

                                  Σας περιμένουμε 

                                    με τιμή το Δ Σ  

Την Καθαρή μες το Πυργί

ήστε προσκαλεσμένοι

κι αν θέλετε να ερθετε

όλοι μασκαρεμένοι.

Θα βάλουν καρκαλούσικα

Ακόμη κι οι γαδάροι

Και θα ΄ρτουν να χορέψουνε

Κι αυτοί μες το λιβάδι.

Θα τους τραβούν απ’  το βοσκό

Μεγάλοι και παιδάκια

Πίσω θα τρέχουν όρνιθες

Και σκύλοι και ρουφάκια.

Με τα τραχτέρια θα ΄ρτουνε

Και οι στράτες θα ΄ν γεμάτες

Και θα πετούν και άχερα

Και μάτσες αντουμάτες.

                                      Μ. Χλωρού

Ο Αγάς των Ολύμπων, την Καθαρή Δευτέρα

Ο Εκπολιτιστικός σύλλογος Ολύμπων-Χίου σας προσκαλεί την Καθαρή Δευτέρα 18-3-2013 στις 12 το μεσημέρι,στο έθιμο του Αγά.Ο Αγάς αποτελεί ένα από τα παλαιότερα έθιμα στη Χίο.¨Εχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία και ανάγεται περίπου στο 1830-1840.Αναβιώνει κάθε χρόνο την Καθαρή Δευτέρα.Αρχικά, ο Αγάς και η χανούμα του, συνοδεία παραδοσιακών οργάνων και θεατών οδηγούνται στην πλατεία του χωριού όπου βρίσκεται το δικαστήριο.Πρόκειται για ένα ιδιότυπο δικαστήριο όπου ο Αγάς και τα υπόλοιπα μέλη που το αποτελούν δικάζουν τους κατηγορούμενους ,όπου είναι θεατές, επιβάλλοντας τους κάποια ποινή.Κύριο χαρακτηριστικό της δίκης είναι το χιούμορ και τα πειράγματα.Ζωντανή μουσική από παραδοσιακή ορχήστρα,χορός,τοπικό κρασί και πολύ κέφι!Σας περιμένουμε!!!

Γέννηση

Ένα χαριτωμένο αγοράκι γέννησε στις 2 Μαρτίου 2013 στη Μαιευτική Κλινική του Νοσοκομείου Χίου, η Ιουλία Μαρκάκη  - Σαραντινούδη,σύζυγος  του Δικηγόρου Γεωργίου Σαραντινούδη.
Στους ευτυχισμένους γονείς, στούς παππούδες και στις γιαγιάδες, ευχόμαστε να το καμαρώνουν και να τους προσφέρει πολλές χαρές.

Χοροσπερίδα από το Γυμνάσιο Καλαμωτής

  

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Καλαμωτής διοργανώνει χοροσπερίδα την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013, στο κέντρο " Κάραβελ " με τιμή εισόδου 15 ευρώ.

Έφυγε ο Μιχάλης Κανάριος του Ευαγγέλου.

Πέθανε στην Καλαμωτή 1 Μαρτίου 2013 σε ηλικία 74 ετών,ο Μιχάλης Κανάριος του Ευαγγέλου.

Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής και την παρακολούθησαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού και πολλοί φίλοι της οικογένειας από την πόλη της Χίου και τα γύρω χωριά.

Ο Μιχάλης Κανάριος ήταν άριστος οικογενειάρχης και δημιουργικός άνθρωπος. Ο θάνατος του λύπησε όσους τον γνώριζαν.Ήταν ιδιαίτερα εργατικός, καλόκαρδος και αγαπητός.Λάτρευε τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Με υπομονή και καρτερία πέρασε τα δύσκολα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Στη σύζυγο του, στα παιδιά του, στα εγγόνια του και στους συγγενείς εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του και αναπαυμένη η ψυχή του.

Η Κοινωνική κρίση είναι τροφή στο φαύλο σύστημα,του Γιάννη Ξενάκη.

 Θα μπορούσε κανείς να γράψει αρκετές σελίδες από τον προβληματισμό που αυτονόητα γεννά ο τίτλος του άρθρου. Θα μπορούσε επίσης να δώσει πολλές και τεκμηριωμένες απαντήσεις για τα εύλογα «γιατί» που προκύπτουν, αφού λίγο πολύ όλοι έχουμε βιωματικές εμπειρίες.

 Για οικονομία χώρου θα επικαλεστώ την κοινή διαπίστωση, ότι η κρίση στην χώρα μας δεν είναι μόνο οικονομική αλλά είναι πρωτίστως ηθική και αξιακή, είναι κοινωνική. Θα χρησιμοποιήσω δυο παραδείγματα από πρόσφατη επικοινωνία μου με δυο συμπολίτες μας, που επιβεβαιώνουν το αληθές της διαπίστωσης.

- Στην πρώτη περίπτωση επιχειρείται η μονοπωλιακή διαχείριση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της κοινωνικής ευαισθησίας. Όπως στο παρελθόν οι ιδεολόγοι αυτής της προέλευσης, χρησιμοποιώντας Οργουελικές θεωρίες προσπάθησαν να καπηλευτούν την έννοια της δημοκρατικότητας και της προόδου, με τον ίδιο ακριβώς ανατρεπτικό τρόπο ποντάροντας στην οικονομική συγκυρία, επιδιώκουν την πατρότητα της προστασίας και της αντίστασης του στριμωγμένου συνανθρώπου μας.

Αλήθεια κύριοι αυτής της ιδεοληψίας, από που απορρέει το δικαίωμα να πιστεύετε πως επειδή εμείς οι υπόλοιποι δεν χρησιμοποιούμε τις ημέρες και τους χώρους εορτασμού των Εθνικών μας επετείων με αναρχική και τραμπούκικη συμπεριφορά όπως εσείς, για να βγάλουμε στο φως τις κοινωνικές και πανανθρώπινες ευαισθησίες μας, αρνούμαστε την ισότητα;

 Να είστε βέβαιοι πως δεν αρνούμαστε την ισότητα στο όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά αρνούμαστε την επιβολή της με αφηρημένες έννοιες όπως εσείς τις παρουσιάζετε. Αυτό γιατί στη χώρα μας φτάσαμε στο σημείο να ορίζουμε αυτή την έννοια με την εξίσωση προς τα κάτω, ενώ η κοινωνική δικαιοσύνη προσδοκά στην πραγματική της διάσταση και την επιβράβευση των Αρίστων. Ο Αριστοτέλης έλεγε « πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανισότητα από την ίση μεταχείριση των άνισων». Αυτό δεν είναι μονοδιάστατο όπως εσείς μεθοδευμένα το ερμηνεύετε, είναι αμφίπλευρο. Γιατί πρέπει κατά την άποψη σας ο άριστος να γίνει μέτριος και ο μέτριος να μην θέλει ν ανέβει ένα σκαλοπάτι πιο πάνω.

- Στην δεύτερη περίπτωση, αφορά την αντίληψη πως το περιβάλλον και η οικολογική συνείδηση και προστασία είναι προνόμιο μιας ομάδας, που αρνείται πεισματικά την συνύπαρξη και την συνάφεια με την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου.

 Όταν το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε, έστω λαθεμένα στη θέση που βρίσκεται, όταν εδώ και τρεις δεκαετίες οι ιδιοκτήτες είχαν μια περιουσία που δεν μπορούσαν να διαχειριστούν, όταν πρόσφατα επιτέλους δόθηκε λύση με τιμές που σήμερα δεν ανταποκρίνονται σε τέτοια αξία, όταν έστω προφασιζόμενοι οι τουριστικοί πράκτορες του εξωτερικού, επικαλούνται το μήκος του αεροδιαδρόμου ως αιτία της τουριστικής καθίζησης του Νησιού, κάποιοι, αυτοί οι προστάτες αρνούνται πως πρέπει να εξαλειφθεί αυτή η πιθανή δικαιολογία. Με άναρχες κραυγές προσπαθούν να πείσουν, πως αυτοί που πληρώθηκαν αδρά για την απαλλοτρίωση των περιουσιών τους, πρέπει να παραμένουν κάτοχοι και να τις χρησιμοποιούν για όποιο σκοπό και όσο θέλουν.

 Και στις δυο περιπτώσεις εμφανίζεται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο η εμμονή στην παραλογία και τον ετσιθελισμό, υποστηρίζοντας το παρακμιαίο ιδεολόγημα που καλλιεργείται συστηματικά, πως η βία και η άρνηση εμπεριέχουν την κρυμμένη δύναμη της αλήθειας των αγανακτισμένων πολιτών. Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν πως « ο καπιταλισμός δεν κινδυνεύει από τις οικονομικές κρίσεις που ο ίδιος δημιουργεί, τρέφεται απ αυτές» όπως σοφά διατύπωσε ο Μπρέχτ.

 Δεν θέλουν να εγκαταλείψουν την αυτοαγόρευση τους σε προστάτες, σε υπερευαισθητοποιημένους, σε επαναστάτες, ιδιαίτερα σήμερα που ακούγεται ήδη εκκωφαντικά το ουρλιαχτό της απόγνωσης που ξεπηδά από το κοινωνικό έρεβος, δεν κατανοούν πως επιτέλους πρέπει να αναζητήσουμε εκ νέου το ανέσπερο φως της ελπίδας, δεν κρίνουν πως είναι απαραίτητο πια να ακούσουμε την αλήθεια και να αναζητήσουμε την αυτογνωσία με μια έστω φευγαλέα ματιά στον καθρέπτη μας. Ας αντιληφθούν πως μια αποτελεσματική απάντηση στην εξαθλίωση και τον παραλογισμό που περιείλθαμε, δεν μπορεί παρά να περιέχει ΠΑΙΔΙΑ ανοιχτών οριζόντων, την κοινωνική αλληλεγγύη, την επίγνωση των ταυτόσημων συμφερόντων, την πρόταξη του ορθού λόγου και την επιλογή του ΕΜΕΙΣ αντί του ΕΓΩ.

 Επειδή όλα τα βλέπουν μέσα από το τούνελ της ιδεολογικής επιρροής, επειδή δεν είμαστε όλοι  ίδιοι αλλά ίσοι στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις απέναντι στην Πατρίδα, στους Νόμους του Κράτους και τον Τόπο μας, ας είναι βέβαιοι πως κι εμείς αγωνιούμε, προβληματιζόμαστε, αντιστεκόμαστε, διαμαρτυρόμαστε και αντιδρούμε.

Πως κι εμείς θέλουμε να βελτιωθεί η κατάσταση, να καλυτερέψουν οι συνθήκες, να μην υποφέρουν συνάνθρωποι και ζητούμε λύσεις, προτείνουμε διεξόδους μέσα από το ρεαλιστικό και εφικτό γίγνεσθαι. Αν σ αυτά τα πλαίσια πιστεύουν πως υπάρχει μαγικό ραβδάκι που λύνει τα πάντα, ας το χτυπήσουν κι εμείς μαζί τους. Μέχρι όμως να το βρουν ας έχουν κατά νου την συμβουλή του Ταλεΐράνδου, « δεν έμαθαν τίποτα από την καταιγίδα της επανάστασης ( εδώεξαθλιωσης) που ξερίζωσε τον παλιό κόσμο και δεν ξέχασαν τίποτα από τις παλιές πρακτικές που έφεραν την καταιγίδα»

 Γιάννης  Ξενάκης

Από τις διδαχές του Αγίου Ανθίμου της Χίου

Ὁ ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου σχετικὰ μὲ τὴν σιωπὴ ἔλεγε «Σιωπή! Ἡ σιωπὴ εἶναι καλή, ἡ σιωπὴ εἶναι ἀκίνδυνος, ἡ σιωπὴ εἶναι ἀμετανόητος, ἔλεγε καὶ ἕνας γέρων: ὁσάκις ὡμίλησα, μετενόησα, σιωπήσας δὲ οὐδέποτε μετενόησα. Ἡ σιωπὴ εἶναι ἀσκανδάλιστος, ἐκεῖνος ποὺ κρατεῖ σιωπήν, εἶναι πάντοτε εἰρηνικὸς καὶ εἶναι μακάριος. Δὲν ἐμακάρισεν ὁ Χριστὸς τοὺς πολυλόγους οὔτε τοὺς θυμώδεις οὔτε τοὺς ταραχοποιούς, ἐμακάρισε τοὺς εἰρηνοποιούς, τοὺς πραεῖς, τοὺς ὑπομονετικούς, αὐτοὺς ἐμακάρισε. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει ἀρετήν, μέσα στοὺς πολλοὺς θὰ φανῆ ἡ ὑπομονή του, ἡ καρτερία του, ἡ πραότης του, ἡ μακροθυμία του, ἡ ἐγκράτειά του, ἐὰν ἔχεις τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μέσα στοὺς πολλοὺς θὰ φανῆς».

Σχετικὰ μὲ τὴν συναίσθησι τῶν ἀδυναμιῶν μας τόνιζε «Καλότυχος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ γνωρίζει τὴν κατάστασίν του καὶ ταπεινώνεται, καὶ πάλιν κακότυχος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν γνωρίζει τὴν κατάστασίν του, ἀλλὰ ὑπερηφανεύεται, καλότυχος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐγνώρισε τὴν ἀσθένειά του, διότι ἡ ἀνθρώπινη φύσις ὑπόκειται εἰς τὰ πάθη, εἰς πολλὰ κακὰ πάθη καὶ καλότυχος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ τὸ ἐκατάλαβε. Ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθρωποι: σαρκικοί, ψυχικοὶ καὶ πνευματικοί. Ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος θέλει ὅλα τὰ τῆς σαρκός, ζητεῖ τὴν ἀνάπαυσιν, ἀγαπᾶ τοὺς ἐπαίνους, δὲν θέλει νὰ τὸν ὑβρίσουν, δὲν δέχεται νὰ τοῦ κόψουν τὸ θέλημά του, ὑπερασπίζει τὸν ἑαυτόν του. Ὁ ψυχικὸς πάλι δὲν θέλει νὰ ἀδικήση, ἀλλὰ οὔτε νὰ τὸν ἀδικήσουν. Ὁ δὲ πνευματικὸς ἄνθρωπος σκέπτεται ὅλα τὰ τοῦ πνεύματος, ἂν ἀδικηθῆ χαίρει, ἂν ὑβρισθῆ εὐχαριστεῖται».

Γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς ἔλεγε «Θέλω νὰ πεινᾶτε καὶ νὰ διψᾶτε τὴν σωτηρία σας. Θέλω νὰ διψᾶτε τὴν δικαιοσύνην, νὰ εὐχαριστῆσθε μὲ τὰς θλίψεις, νὰ χαίρεσθε μὲ τὰς τιμωρίας καὶ τὰ βάσανα. Πότε ἡμεῖς, ἀδελφές, ἐβασανίσθηκαμε; Ποῦ εἶναι τὰ μυτερὰ καρφιὰ, πού μᾶς ἐκάρφωσαν; Ποῦ εἶναι ἡ λόγχη; Ποῦ εἶναι ὁ ἀκάνθινος στέφανος; Πότε μᾶς ἐμαστίγωσαν ἤ μᾶς ἔπτυσαν ἤ μᾶς ἔκαναν τίποτε ἄλλο, ἀπὸ ὅσα ἔκαναν στὸν Χριστό; Διά τοῦτο, ἐπειδὴ ἡμεῖς δὲν ἐπάθαμεν ἀκόμη τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά, πρέπει μὲ ὅλη τὴν δύναμίν μας νὰ προσπαθήσωμεν νὰ μιμηθοῦμεν τὸν Διδάσκαλόν μας, διότι ἐὰν δὲν τοῦ μοιάσωμεν, δὲν θὰ καθίσωμεν καὶ ἡμεῖς ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐκάθισεν Ἐκεῖνος».

Γιὰ τὴν ἐλεημοσύνη στὴν ψυχὴ ἔλεγε «Ὅταν ἐλεήσης τὸν πτωχόν, ὅταν βοηθήσης τὸν πλησίον σου, τὸ δίδεις στὸν Θεό. Ἀλλὰ γιὰ πῆτε μου, ποῖος εἶναι εἰς ἡμᾶς ὁ πιὸ πλησίον μας, ποὺ ἔχει τὴν ἀνάγκη καὶ ζητεῖ νὰ τὸν ἐλεήσωμεν; Ἡ ψυχή μας. Ἡ ψυχὴ μας εἶναι ὁ πλησίον μας, τὴν ψυχήν μας νὰ βοηθήσωμεν καὶ νὰ ἐλεήσωμεν. Θὰ ἐλεήσωμεν αὐτὴν τὴν πτωχὴν ψυχὴν μὲ ἀρετάς. Ἂν θέλης νὰ ἐλεήσης τὴν ψυχήν σου, θὰ κάμης ἀρετάς, θὰ εἶσαι ὑπάκουος, ταπεινός, ὑπομονετικός, φιλαλήθης, φιλάδελφος, σιωπηλός, θὰ κόπτης τὸ θέλημά σου… Μὲ αὐτὰ θὰ ἐλεῆς τὴν ψυχήν σου καὶ θὰ δανείζης τὸν Θεόν».

Σχετικὰ μὲ τὴν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν τόνιζε «Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐργάζεται τὴν ἀρετήν, ὅταν ἔχη τὸν ἔνθεον ἔρωτα, ὅταν ἔχη τὸ θεϊκὸν πῦρ μέσα εἰς τὴν καρδίαν του, ὅταν ἔχη τὸν ζῆλον διὰ νὰ ἀρέση εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν πλησίον του, τότε ὑπομένει τὰ πάντα. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγάπην εἰς τὴν καρδίαν του, τὸ στόμα του ποτὲ δὲν ψεύδεται οὔτε ἐργάζεται πονηρά. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγάπην μέσα εἰς τὴν καρδίαν του δὲν ρίχνει τὸ βλέμμα του ποτέ, γιὰ νὰ ἰδῆ πράγματα, ποὺ δὲν ὠφελοῦν τὴν ψυχήν του, τὸ ἀφτί του δὲν τὸ στένει, γιὰ νὰ ἀκούση πράγματα, ποὺ δὲν εἶναι ὠφέλιμα». 

Γιὰ τὸν θυμὸ ποὺ τυραννεῖ τοὺς ἀνθρώπους τόνιζε «Ποτὲ νὰ μὴ δίνετε τόπον εἰς τὸν θυμόν. Ποτὲ νὰ μὴ λείπη τὸ μειδίαμα ἀπὸ τὸ στόμα σας, τὸ πασίχαρο νὰ μὴ σᾶς φεύγη ποτέ. Καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει. Ὅλο εὐχαριστημένη νὰ εἶναι ἡ καρδία σας, διότι ὅταν φύγη ἡ εὐχαρίστησις εὐθὺς θὰ ἔλθη ὁ θυμός, τέλεια ἀπονέκρωσις τῆς χάριτος εἶναι ὁ θυμός».

Διδαχὲς Πνευματικὲς Ἁγίου Ἀνθίμου τῆς Χίου Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Βοηθείας Χίου.

Πηγή: Ορθόδοξος Τύπος

Το πηδάλιο της Ελλάδας είναι σε στιβαρά χέρια.Σταμάτης Κάρμαντζης για Αντώνη Σαμαρά

«Θα είμαι παρών όσο θέλει ο Θεός και οι άνθρωποι»

                      

  Καλεσμένος στην εκπομπή του ΑΝΤ1 Αιγαίου «Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος»  με τον Κ. Κυδώνη, ήταν την περασμένη εβδομάδα ο Περιφερειακός Σύμβουλος της παράταξης «ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ» κ. Σταμάτης Κάρμαντζης, γνωστός στη χιακή κοινωνία για την πολυετή ενασχόλησή του με τα κοινά, από το 1990 ως Δημοτικός Σύμβουλος Ομηρούπολης, Νομαρχιακός Σύμβουλος το 1994 και το 1998, ενώ το 2004 ανέλαβε το Λιμενικό Ταμείο μέσα από εκλογή, όπου παράμεινε για 7 χρόνια στην άμισθη θέση του Προέδρου .

Στη συνέχεια ως Περιφερειακός Σύμβουλος, ο κ. Κάρμαντζης ήταν ο πρώτος σε σταυρούς προτίμησης όχι μόνο στη Χίο, αλλά σε όλο  το Αιγαίο και από όλους τους συνδυασμούς, ενώ η πλέον πρόσφατη φορά που έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση των πολιτών ήταν ως υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ. στις εκλογές  της 6ης Μαΐου 2012.

Σχολιάζοντας  τα αποτελέσματα των Περιφερειακών εκλογών ο κ. Κάρμαντζης ανέφερε πως ένιωσε «σαν ηττημένος πρωταθλητής», καθώς  ο συνδυασμός   του δεν κατάφερε να κερδίσει τη δεύτερη Κυριακή, ενώ ο ίδιος συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους (400)  ακόμη και από τον  πρώτο υποψήφιο της Λέσβου, η οποία είναι διπλάσια σε πληθυσμό. Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές ο κ. Κάρμαντζης  έχασε οριακά και δήλωσε για άλλη μία φορά «σεβαστό το αποτέλεσμα, σεβαστή η ετυμηγορία των συμπατριωτών μας. Είμαι ευγνώμων για την αγάπη την  οποία επέδειξε ο κόσμος στο πρόσωπό μου και θέλω να πω ότι τιμώ αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι πίστεψαν σε μένα, αλλά τιμώ και εκείνους που για διάφορους λόγους  εκείνη την περίοδο είχαν μια διαφορετική άποψη προς το πρόσωπό μου. Στη Δημοκρατία πρέπει να δεχόμεθα τις επιλογές των συμπολιτών μας. Εγώ, λοιπόν, τιμώ και εκείνους που για διάφορους λόγους εκείνη την περίοδο έκριναν ότι δεν θα έπρεπε  να στηρίξουν τη δική μου υποψηφιότητα».

Ο κ. Κάρμαντζης δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν  είναι επαγγελματίας πολιτικός, έχει μια διαδρομή με πολλά ένσημα στη ζωή του, ενώ ξεκίνησε την εργασιακή του πορεία από τα 11 του χρόνια. Όπως ανέφερε ο ίδιος χαρακτηριστικά, «η λέξη πολιτικός μου κακοφαίνεται. Είναι εμπλοκή , είναι προσφορά, είναι υπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο. Η εμπλοκή μου με τα κοινά μου στέρησε σημαντικούς οικονομικούς πόρους , διότι όχι μόνο  δεν πήρα, έδωσα. Παραμέλησα τη δουλειά μου για πολλά χρόνια, θα μπορούσα για παράδειγμα να ασχολούμαι 100% με το αντικείμενο της εργασίας μου, ενώ ασχολούμαι με το 20, με 30 ή με το 15%».

Όσον αφορά αυτούς που τον πίκραναν και τον πολέμησαν, επικαλείται τη ρήση  «ουδείς αγνωμωνέστερος  του ευεργετηθέντος»  και συνεχίζει «τι έχει μείνει μέσα μου; Κακία όχι. Δεν είμαι κακός άνθρωπος . Δεν μπορώ να ανταποδώσω αυτό που κάνει ο άλλος με κακό τρόπο. Βαθύτατη πικρία υπάρχει, διότι είμαι κομμάτι της κοινωνίας, δεν μπορώ να νιώσω τον εαυτό μου διαφορετικά. Άλλωστε στις βουλευτικές εκλογές είχα δηλώσει προεκλογικά ότι όραμά μου και στόχος μου, επειδή δεν είμαι επαγγελματίας της πολιτικής, είναι να φέρω το βουλευτικό αξίωμα στην υπηρεσία του πολίτη. Αυτό ήταν και αυτό είναι το όραμά μου. Και όχι μόνο, είχα δηλώσει ότι πίσω από τους αριθμούς-εγώ δεν αγαπώ τους αριθμούς, αγαπώ τους ανθρώπους- υπάρχουν οι άνθρωποι και μάλιστα είχα δηλώσει ότι όταν ευημερούν οι αριθμοί  δυστυχούν οι άνθρωποι. Βλέπω με χαρά από τη μία, αλλά με λύπη από την άλλη- διότι άλλο να υπάρχει υποκρισία και φαρισαϊσμός και άλλο αληθινή θέση- ότι σήμερα οι πάντες μιλούν για τον άνθρωπο, ότι πίσω από τους αριθμούς υπάρχει ο άνθρωπος. Προεκλογικά  τι έλεγε ο Σταμάτης Κάρμαντζης; Και όχι μόνο τότε και πριν και τώρα και πάντα. Καθημερινά καταθέτω την ψυχούλα μου, γιατί το χρειάζεται η κοινωνία. Η κοινωνία θέλει χέρια απλωμένα, όλους αυτούς οι οποίοι υπηρετούν, είτε στον Α΄είτε στον Β΄βαθμό είτε στο Κοινοβούλιο είτε οπουδήποτε αλλού, να αισθάνονται υπηρέτες του κοινωνικού συνόλου, να αποφασίζουν και να λένε εγώ είμαι κοσμοκαλόγερος της προσφοράς στην κοινωνία και στην πολιτική και αποφασίζουν, εάν θέλουν να είναι επαγγελματίες το ξεκαθαρίζουν για να ξέρει και ο κόσμος».

Ο κ. Κάρμαντζης επίσης δηλώνει ότι δεν είναι οπαδός του συστήματος, αλλά οπαδός της κοινωνίας, λέγοντας χαρακτηριστικά, «για να φθάσω εδώ, την ψυχή μου στο διάβολο δεν την εκχώρησα και δεν είμαι διατεθειμένος να το κάνω. Αν την είχα εκχωρήσει ενδεχομένως αυτή την ώρα να ήμουν ψηλά ή πιο ψηλά ή κάπου αλλού. Ήταν συνειδητή επιλογή. Έτσι πορεύτηκα στη ζωή μου, έτσι θα πορευτώ ό,τι και να γίνει. Δεν αλλάζω τον εαυτό μου, δεν αλλάζω την ψυχή μου, δεν αλλάζω την καρδιά μου, δεν αλλάζω αυτό που νοιώθω για τον άνθρωπο, τον συνάνθρωπο. Είμαι κομμάτι της κοινωνίας, μ’ αρέσει να είμαι εκεί και να παλεύω με την καθημερινότητα, να παλεύω με τον πόνο…».

Αναφερόμενος στον Πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά και στις προσπάθειες που καταβάλει, ο κ. Κάρμαντζης αναφέρει τα εξής: «Ο Αντώνης Σαμαράς δίνει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα  μέσα από όλη αυτή την καταστροφή  την οποία παρέλαβε, αυτά τα τρομακτικά αδιέξοδα. Μπορεί κανείς, αν θέλετε, να του καταλογίσει και αρνητικά στοιχεία, όμως είναι γεγονός ότι και ο ίδιος θα ήθελε κάποια άλλα πράγματα ενδεχομένως, σύμφωνα με τις εκλογικές του εξαγγελίες, όμως προσπαθεί το πλοίο το οποίο παρέλαβε, να το οδηγήσει σε ασφαλές λιμάνι. Ένα πλοίο το οποίο είχε ρήγματα τεράστια. Και  ένα πλοίο το οποίο έχει τρομακτικά ρήγματα, φυσικά το πρώτο που σκέφτεται εκείνος που το ταξιδεύει είναι ότι θα βουλιάξουμε και θα χάσω το πλοίο, θα χάσω  και το πλήρωμα, θα χάσω τα πάντα. Σκέφτεται να το οδηγήσει σε ένα ασφαλές λιμάνι, να κερδίσει χρόνο, για να μπορέσει τελικά να αναστηλώσει σιγα σιγά την πατρίδα του. Είναι πολύς ο πόνος που απλώνεται στην κοινωνία και βέβαια, κακά τα ψέματα, δεν επαρκεί ο ίδιος από μόνος του. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος πραγματικά παλεύει για τη σωτηρία της πατρίδος. Δεν είναι εύκολη η κατάσταση, βλέπουμε τι γίνεται καθημερινά. Θέλει βοήθεια και ο ίδιος από τον περίγυρό του.  Αυτή την ώρα υπάρχει μια συγκυβέρνηση, αντιλαμβάνεστε ότι οι ισορροπίες  είναι πάρα πολύ λεπτές και πάρα πολύ δύσκολες. Βεβαίως, υπάρχουν τα μνημόνια, υπάρχει η Ε.Ε., υπάρχει το Δ.Ν.Τ., βλέπουμε ότι τελικά βρισκόμαστε σε μία κατάσταση που δεν ξέρει κανείς πού να γύρει το κεφάλι του. Αισιοδοξώ ότι θα τα καταφέρει. Θα τα καταφέρει και πιστεύω ότι από ένα σημείο και μετά αυτό το οποίο ο ίδιος εκφράζει και  διακηρύττει, ότι μέσα απ’ την ανάπτυξη θα αλλάζει τελικά η πατρίδα όψη, γιατί εάν δεν έχουμε αυτή την εξέλιξη κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το πού θα φτάσουμε. Κλείνω λέγοντας ότι είναι σε στιβαρά χέρια το πηδάλιο της Ελλάδας αυτή την ώρα».

 Όσον αφορά το φλέγον θέμα του Νέου Κεντρικού Λιμένα Χίου, ο κ. Κάρμαντζης επεσήμανε ότι μεγάλα κρουαζιερόπλοια ήλθαν στο νησί μας όταν εκείνος ανέλαβε πρόεδρος του λιμενικού ταμείου με τις βελτιώσεις που έγιναν στον υπάρχοντα λιμένα και κατάφεραν μαζί με τη Λιμενική  Επιτροπή να εντάξουν τη Χίο σαν κουκίδα στο χάρτη της κρουαζιέρας. Φυσικά , κατά τον κ. Κάρμαντζη δεν έφθανε μόνο αυτό, έπρεπε να υπάρξει και συνέχεια. Επειδή κάποια περίοδο  θεωρήθηκε ότι αντιπάλευε τον νυν Δήμαρχο, Πολύδωρο Λαμπρινούδη, που τότε ήταν στο Νομαρχιακό σχεδιασμό , ο κ. Κάρμαντζης δηλώνει ρητά ότι δεν τον αντιπάλευε, εξηγώντας «ξεκίνησε για να γίνει το νέο λιμάνι. Εγώ εκείνη την περίοδο έβλεπα ότι θα πάει πολύ μακριά. Έψαχνα μία λύση , χωρίς να έχω υποχρέωση  γιατί δεν ήμουν Νομάρχης, δεν ήμουν Δήμαρχος».

Στη συνέχεια ο κ. Κάρμαντζης αναφέρθηκε στην πρόταση  για αξιοποίηση του υπάρχοντος λιμένα που είχε καταθέσει το 2006(!). Μέσα από τιτάνιο αγώνα  ανατέθηκε στον  καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου στο εργαστήριο  λιμενικών έργων  κ. Σαμψών Αζοράκο η σύνταξη προμελέτης, η οποία έδινε λύση στο υπάρχον λιμάνι, με δημιουργία 25 στρ. χερσαίου χώρου, προβλήτα για τεράστια κρουαζιερόπλοια, μαρίνα εσωτερικά για 350 σκάφη, παράλληλα με δύο κτίρια τα οποία θα ήταν τελωνείο- χημείο, αίθουσα επιβατών κ.λ.π. Το κόστος του όλου εγχειρήματος τότε ανερχόταν γύρω στα 14.000.000 €. Τότε ο κ. Κάρμαντζης προσπάθησε να μετατρέψει αυτές τις προμελέτες σε οριστικές μελέτες, αναζητώντας την υποστήριξη της πολιτείας. «Η πολιτεία το απεδέχθη και πιστεύω να θυμάται ο κόσμος ποιοι εμπόδισαν και φρέναραν αυτή την ιστορία. Αυτή την ώρα θα είχαμε αυτό το λιμάνι ανακατασκευασμένο με προδιαγραφές και βεβαίως , μακάρι να κάνουμε όχι ένα, δύο λιμάνια και τρία αεροδρόμια. Όμως βλέπετε  που φθάσαμε. Τώρα φθάσαμε σε αδιέξοδο», είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι πριν  ένα χρόνο στο Περιφερειακό Συμβούλιο, όταν τέθηκε θέμα για το νέο λιμάνι, ψήφισε υπέρ, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι εμπόδιο στο σχεδιασμό. Ο κ. Κάρμαντζης βλέπει ότι τώρα είναι έως και αδύνατον η κατασκευή του νέου λιμανιού, έχουμε χάσει 3-4 χρόνια από την πρόταση την οποία κατέθεσε  και θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει και να έχει ολοκληρωθεί και ξαναγυρίζουμε ψάχνοντας τι μπορεί να γίνει στο υπάρχον λιμάνι, ενώ αναφέρθηκε  στην αποσιώπηση της μελέτης σε όλες τις συναντήσεις που έγιναν σχετικά με το θέμα.

Αναφερόμενος στο έργο –σφραγίδα της θητείας του ως πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου, τα  πεζοδρόμια της Λεωφόρου Αιγαίου ο κ. Κάρμαντζης  εξέφρασε την ελπίδα ότι θα προχωρήσει και το υπόλοιπο τμήμα, το οποίο θα δώσει άλλη όψη στην προκυμαία της Χίου. «Είναι όλα έτοιμα, τα πάντα και οι μελέτες είναι έτοιμες και είναι και οικονομικό έργο. Το έργο το οποίο έχει ήδη γίνει είναι 4.500 τ.μ. και στοίχισε γύρω στις 370.000 €. Είναι 4.500 τ.μ., έχει μάρμαρα, είναι έργο φθηνό, ποιοτικό και αποτελεσματικό», ανέφερε ο κ. Κάρμαντζης.

Τέλος ο κ. Κάρμαντζης, ερωτηθείς για τα σχέδιά του στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις , έδωσε την εξής απάντηση: « Στην πολιτική κατ’ αρχήν ποτέ μη λες  ποτέ. Το λέω πρώτα για ‘μένα και μετά για όσους ακούν . Όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός χαμογελά και μπορεί  κανείς να αντιληφθεί  ότι ίσως σκέφτεται τι κάνετε ανόητοι…. Εγώ δηλώνω ότι είμαι και θα είμαι παρών όσο θέλει ο Θεός και ο κόσμος , οι συνάνθρωποί μου, οι Χιώτισσες και οι Χιώτες. Αγαπώ τον τόπο μου, είμαι εδώ, εδώ θα τελειώσει η ζωή μου, έχω την έγνοια και την αγάπη της προσφοράς και θα την έχω όσο έχει νερό το μάτι μου- για να το πω με απλή ορολογία- θα είμαι παρών όσο θέλει ο Θεός και οι άνθρωποι»

Εορτή Παναγίας Δάφνης στα Πατρικά της Χίου.

ΦΩΤΟ .1934

Το ξωκλήσι Παναγιά η Δάφνη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Χίου, στο χωριό Πατρικά των Μαστιχοχωρίων της Χίου.

Το ξωκλήσι αναγέρθηκε κατά το έτος 1758 από την οικογένεια του Παπα-Παρασκευά (της αποκαλούμενης σήμερα οικογένειας Παρασκευάδη – παιδιά του Παρασκευά – Παρασκευάδια). Ο Παπά-Παρασκευάς όπως όργωνε το χωράφι του, βρήκε πλάι σε ένα θάμνο δάφνης, κρυμμένη λόγω τουρκοκρατίας, μία ξύλινη εικόνα της Παναγίας της Υπαπαντής του Κυρίου. Θεώρησε το σημείο αυτό σημαντικό και σημαδιακό και έχτισε το ξωκλήσι, την μέχρι σήμερα ονομαζόμενη Παναγία η Δάφνη στα Πατρικά των Μαστιχοχωρίων.

Η εκκλησία εορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου, είναι δε η δεύτερη μεγαλύτερη εορτή και πανήγυρις του χωριού μετά τον Άγιο Ιωάννη. Στη χάρη της γίνεται πανηγυρικός Εσπερινός ο οποίος στα παλιά χρόνια ήταν ολονύκτιος (αγρυπνία) και ανήμερα Θεία Λειτουργία με συμμετοχή πλήθους κόσμου από τα γύρω χωριά. Παλαιότερα γινόταν και χοροεσπερίδα στην αίθουσα Άρτικα (στο παλιό σχολείο των Πατρικών) με κεράσματα και φαγοπότι.Εφέτος γιορτάστηκε με την ίδια λαμπρότητα έχοντας μπροστάρη τον Στέφανο Παρασκευάδη, που θέλοντας να αναβιώσει την εορτή που γινόταν παλαιότερα, ζήτησε από τον Πρόεδρο της Κοινότητας κ. Αργύρη Ρηγάκη, να του παραχωρηθεί η αίθουσα " Αρτικα "το παλιό Σχολείο των Πατρικών, την οποία δεν του παραχώρησε αλλά του εδόθη  η αίθουσα του καινούργιου Σχολείου,όπου έγινε η εκδήλωση, επικαλούμενος οτι η αίθουσα " 'Αρτικα "  εκρίθη ακατάλληλη από της Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Χίου, με αποτέλεσμα ο Στέφανος Παρασκευάδης να μείνη με ένα πικρό παράπονο.Το 1901 έγινε ασημένια εικόνα (τσάπα) της Παναγίας από τον Βασίλη και Πλουμού Παρασκευάδη η οποία εναποτίθεται μόνο στη χάρη της επάνω στην παλιά εικόνα.

Η δάφνη – το δέντρο, υπάρχει μέχρι σήμερα πίσω από το Ιερό της εκκλησίας. Δίπλα στην εκκλησία, υπάρχει το Αγίασμα (καμάρι όπως το αποκαλούν στο χωριό). Στο καμάρι ο Παπα-Παρασκευάς και άλλοι χωριανοί, λέγεται ότι έβλεπαν να καθρεφτίζεται η μορφή της Παναγίας.
Η Παναγία η Δάφνη, θεωρείται μέχρι σήμερα από τους κατοίκους των Πατρικών και της ευρύτερης περιοχής θαυματουργή και σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής τους Την επικαλούνται και όλους τους έχει βοηθήσει, τάζοντας Της χρυσά κοσμήματα τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα.
πηγή Στ.Παρασκευάδης.