Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης απόφασης, του Κώστα Γανιάρη



Νοέμβριος του 2010,  μόλις είχα εκλεγεί Αντιπεριφερειάρχης Χίου και ένα από τα πρώτα, αν όχι το πρώτο,  ζήτημα που μου τέθηκε ως χρήζον άμεσης αντιμετώπισης και οριστικής επίλυσης  ήταν αυτό της ΕΝΑ ΧΙΟΥ Α.Ε.
Ζήτησα από τους υπευθύνους την λεπτομερή  περιγραφή της οικονομικής της θέσης της εταιρείας. Ακολούθως συζήτησα με συνεργάτες μου,  με ανθρώπους της αγοράς, με οικονομολόγους,  με ορκωτούς λογιστές και ζήτησα την τεκμηριωμένη απάντηση τους στο ερώτημα: Αν και υπό ποίους όρους και προϋποθέσεις η εταιρεία από κρατικοδίαιτη και ζημιογόνα μπορεί να μετεξελιχθεί σε βιώσιμη,  αυτοχρηματοδοτούμενη και κερδοφόρα.
Μου εξέθεσαν τις απόψεις τους,  τους  όρους και  τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες κάτι τέτοιο θα ήταν πιθανώς δυνατόν να συμβεί  όπως:
  • Γενναία αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου
  • Προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού με τις ανάλογες αμοιβές
  • Συνεχείς απευθείας αναθέσεις μεγάλων έργων  από τους μετόχους
  • Βαθύ κούρεμα των απαιτήσεων των πιστωτών, προμηθευτών και δανειστών της εταιρείας
Το μελέτησα το σκέφτηκα, το βασάνισα επί ικανό χρονικό διάστημα. Όλες οι ανωτέρω προϋποθέσεις έστω και με υπεράνθρωπες προσπάθειες θα μπορούσαν να εκπληρωθούν .
Έχοντας όμως αποκτήσει πρωτογενώς την εμπειρία της ίδρυσης , λειτουργίας και εισαγωγής των mastihashop στο Χρηματιστήριο Αξίων Αθηνών,   πίστευα και πιστεύω  πως αυτό που δεν μπορούσε και δεν μπορεί επ’ ουδενί να γίνει ήταν και είναι: να διοικείται και να διευθύνεται η ΕΝΑ ΧΙΟΥ Α.Ε  από ανθρώπους με εμπειρίες, βιογραφικό και νοοτροπίες, δημοσίου.
Έτσι αποφάσισα ως βασικός μέτοχος, αναλαμβάνοντας προσωπικά το πολιτικό κόστος, να εισηγηθώ στο περιφερειακό συμβούλιο,  την   λύση και εκκαθάριση της εταιρείας αναλαμβάνοντας παράλληλα αναλογικά και σε βάθος χρόνου την εξόφληση των πάσης φύσεως οικονομικών υποχρεώσεων της, το οποίο και έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία.
Το τι επακολούθησε είναι γνωστό.
Υπήρξα επί επταετία  συνεχώς και αδιαλείπτως κατηγορούμενος από τους εργαζόμενους από μερίδα του τύπου και από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους - ειδικά δε από  αυτόν ο οποίος διεκδικεί τις εθνικές εκλογές με προμετωπίδα του την ελεύθερη οικονομία, την προσέλκυση επενδύσεων, την στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και του υγιούς ανταγωνισμού, ως ενδοτικός ,  αντιαυτοδιοικητικός, αντεργατικός,  αντιαναπτυξιακός, νεοφιλελεύθερος, ανάλγητος κτλ επειδή υποστήριξα και συνεχίζω να υποστηρίζω το αυτονόητο , πως οι οικονομικές εταιρείες και δη οι ανώνυμες έχουν ένα και μοναδικό σκοπό το κέρδος , άλλως είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, που δεν έχω καμία αντίρρηση να υπάρχουν, αρκεί να ξεκαθαρίσουμε και να συμφωνήσουμε εκ των προτέρων ποιος και με τι ποσά θα τα χρηματοδοτεί.
Όλες οι περιφερειακές παρατάξεις  με πρώτη και καλύτερη την σημερινή περιφερειακή αρχή έθεσαν ως ακρογωνιαίο λίθο του προεκλογικού τους προγράμματος και αδιαπραγμάτευτη προεκλογική τους δέσμευση  την αναβίωση της ΕΝΑ ΧΙΟΥ , έτσι  κερδήθηκαν οι εκλογές και η εταιρεία επαναλειτούργησε.
Η πρόσφατη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΝΑ ΧΙΟΥ να προτείνει στο περιφερειακό συμβούλιο να θέσει εκ νέου την εταιρεία  σε λύση και εκκαθάριση  με δικαιώνει πλήρως.
Θα την στηρίξω με επιχειρήματα και θα την υπερψηφίσω υπό την προϋπόθεση ότι  η περιφερειακή αρχή θα εξοφλήσει μέχρι δεκάρας τα περίπου 0,5 εκατομμύρια € χρέη (κοινώς φέσια) της ΕΝΑ ΧΙΟΥ Α.Ε προς την αγορά της Χίου.
Προφανώς δεν επιχαίρω για τις εξελίξεις, αλλά λυπάμαι ειλικρινά γιατί αυτό που εγώ έβλεπα το 2010 κάποιοι άλλοι το είδαν το 2017.
Όμως έστω και έτσι η Χίος βγαίνει κερδισμένη.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου